Faktycznie w sferze autorytetu naukowego zachodzi wielość wzajemnych oddziaływań, niesprowadzalnych do jednego czynnika, które i z tego punktu widzenia każą podawać w wątpliwość domniemaną czy postulowaną prostotę zjawiska.Już we względnie prostym przypadku, gdy stosunek autorytetu tworzy się rozwija między jednostką a otaczającym ją węższym lub szerszym kręgiem, ujawnia się wielość elementów występujących w tym stosunku. Jeśli […]
Otóż autorytet w różnych dziedzinach, i właśnie w dziedzinie nauki, to najczęściej (nie zawsze) stosunek między jednostką a wielością osób, które dają się opisać jako krąg społeczny, grupa społeczna lub społeczne środowisko. Dodajmy, że (co jest charakterystyczne dla organizacji nieformalnej) granice tego kręgu czy środowiska są niekoniecznie ściśle określone. Niejednokrotnie zdarza się, że autorytet naukowy […]
Teoria socjologiczna uczy, że każdy stosunek społeczny ma swą stronę schematyczną i spontaniczną; jednakże nasjlenie pierwiastków jednego i drugiego rodzaju nie jest jednakowe. To, że autorytet w nauce kształtuje się na płaszczyźnie nieformalnej organizacji życia społecznego (jakkolwiek niekoniecznie ogranicza się do tej płaszczyzny i może mieć współczynniki formalne), sprawia, że pierwiastki spontaniczne są istotne w […]
Autorytet naukowy jest szczególnie ważną postacią stosunku społecznego w kręgach i grupach społecznych skupiających ludzi nauki. Jak w każdym stosunku społecznym dwa ciągi zachowań i działań ludzkich spotykają się tu i wzajemnie zazębiają. Stosunki społeczne zachodzą między osobami (także zespołami osób, grupami społecznymi), które mają określone pozycje społeczne i którym z tej racji przypadają dające […]
Autorzy, którzy zabrali głos*w tym zbiorze, nie doszli do jednolitej definicji autorytetu, jednakże większość wypowiedzi wykazuje zbieżności w widzeniu i ujmowaniu tego zjawiska. Oto ważniejsze punkty, w których można dopatrzeć się zbieżności poglądów:Autorytet w nauce występuje w dziedzinie nauki pojmowanej jako osobna sfera działalności ludzkiej. Nie dotyczy, przynajmniej bezpośrednio, nauki jako wytworu. Działalność naukową w […]
Jerzy Łanowski sięgając jakby do prahistorii problemu kreśli portret greckiego uczonego. Spraw bardzo ważnych dla nauki współczesnej dotyczą wnikliwe uwagi Jana Baszkiewicza na temat stosunku autorytetu naukowego i krytyki naukowej. Na przykładzie nauk historycznych Władysław Czapliński demonstruje niezbędność autorytetu dla pracy naukowej, lecz równocześnie podkreśla potrzebę krytycznego odnoszenia się do autorytetów. Rola środowiska, ilustrowana na […]
